Shloka 22
मარკण्डेयागमनम् तथा सत्यव्रत-उपदेशः
Arrival of Mārkaṇḍeya and Counsel on Truth-Vows
द्वैधायनो नारदश्न जामदग्न्य: पृथुश्रवा: । इन्द्रद्युम्नो भालुकिश्न॒ कृतचेता: सहस्रपात्,द्वैपायन व्यास, नारद, परशुराम, पृथुश्रवा, इन्द्रद्ममम, भालुकि, कृतचेता, सहस्रपात्, कर्णश्रवा, मुंज, लवणाश्व, काश्यप, हारीत, स्थूणकर्ण, अग्निवेश्य, शौनक, कृतवाक्, सुवाक्, बृहदश्वच, विभावसु, ऊध्वरेता, वृषामित्र, सुहोत्र तथा होत्रवाहन--ये सब ब्रह्मर्षि तथा राजर्षिगण और दूसरे कठोर व्रतका पालन करनेवाले बहुत-से ब्राह्मण अजातशत्रु युधिष्ठिरका उसी प्रकार आदर करते थे, जैसे महर्षि लोग देवराज इन्द्रका
vaiśampāyana uvāca |
dvaidhāyano nāradaś ca jāmadagnyaḥ pṛthuśravāḥ |
indradyumno bhālukiś ca kṛtacetāḥ sahasrapāt ||
Wika ni Vaiśampāyana: “Sina Dvaidhāyana (Vyāsa), Nārada, Jāmadagnya (Paraśurāma), Pṛthuśravā, Indradyumna, Bhāluki, Kṛtacetā, at Sahasrapāt—kasama ang marami pang brahmarṣi, rājarṣi, at mga Brahmin na mahigpit sa panata—ay gumalang kay Ajātaśatru Yudhiṣṭhira nang tulad ng paggalang ng mga dakilang rishi kay Indra, panginoon ng mga diyos.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Moral authority (dharma) naturally commands reverence: Yudhiṣṭhira’s righteousness makes even the greatest sages and ascetics honour him, illustrating that ethical kingship is validated by spiritual exemplars.
A gathering of eminent sages—named individually—are described as paying high respect to Yudhiṣṭhira, likening their honour to the seers’ reverence for Indra, thereby elevating Yudhiṣṭhira’s standing during the forest-exile setting.