जयद्रथविमोचन–पलायनवृत्तान्तः
Recovery of Draupadī and Jayadratha’s flight
तानू सर्वान् वशगांक्षक्रे करं चैनानदापयत् । फिर महान् युद्ध करके उसने वीर द्रुपदको अपने वशमें कर लिया और उन्हें सोना, चाँदी, भाँति-भाँतिके रत्न एवं कर देनेके लिये विवश किया। नृपश्रेष्ठ महाराज जनमेजय! इस प्रकार द्रपदको जीतकर कर्णने उनके अनुयायी नरेशोंको भी अपने अधीन कर लिया और उन सबसे भी कर वसूल किया ।। २-३ $ || अशीोत्तरां दिशं गत्वा वशे चक्रे नराधिपान्,तत्पश्चात् उसने उत्तर दिशामें जाकर वहाँके राजाओंको अपने वशमें कर लिया। भगदत्तको जीतकर राधानन्दन कर्ण शत्रुओंसे युद्ध करता हुआ महान् पर्वत हिमालयपर आरूढ़ हुआ। वहाँसे सब दिशाओंमें जाकर उसने समस्त राजाओंको अपने अधीन किया और हिमालयप्रदेशके समस्त भूपालोंको जीतकर उनसे कर लिया
Vaiśampāyana uvāca: tānū sarvān vaśagāṁś cakre karaṁ cainān adāpayat |
Wika ni Vaiśampāyana: Pinasunod niya silang lahat at pinagbabayad ng buwis-pagpapasakop (kara). Sa pamamagitan ng isang dakilang digmaan, napasuko niya ang bayaning si Drupada at pinilit itong magbigay ng ginto, pilak, sari-saring hiyas, at buwis. O Maharajang Janamejaya, pinakadakila sa mga hari! Sa gayon, matapos magapi si Drupada, pinasunod din ni Karṇa ang mga haring tagasunod niya at naningil ng buwis sa kanilang lahat. Pagkaraan, nagtungo siya sa hilaga at pinasunod ang mga hari roon.
वैशम्पायन उवाच
The verse foregrounds a political principle of ancient kingship: victory is completed by establishing sovereignty through tribute (kara). Ethically, it invites reflection on how force and governance intertwine—kṣatriya duty may sanction conquest, yet the coercion implicit in extracting tribute raises questions about just rule and the limits of power.
The speaker reports that the victor subdues the opposing rulers and makes them pay tribute, marking their submission and his expanded dominion.