Draupadī’s Rebuke of Jayadratha and Dhaumya’s Admonition (Āraṇyaka-parva, Adhyāya 252)
कुशचीराम्बरधर: परं नियममास्थित: । वाग्यतो राजशार्दूल: स स्वर्गगतिकाम्यया
kuśacīrāmbaradharaḥ paraṃ niyamam āsthitaḥ | vāgyato rājaśārdūlaḥ sa svargagatīkāmyayā
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nakasuot ng kasuotang yari sa damong kuśa at balat ng punò, ang haring tulad ng tigre ay tumangan sa pinakamataas na anyo ng mahigpit na pagdidisiplina. Pinipigil ang pananalita, isinagawa niya ang panatang ito sa pagnanais na marating ang landas patungong langit.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights niyama and vāg-yama (discipline and restraint of speech) as key components of tapas: ethical self-control expressed through simple living and regulated conduct, undertaken with a clear spiritual aim (here, attainment of svarga).
Vaiśampāyana describes a king adopting ascetic markers—kuśa-grass and bark garments—and entering a strict observance. He controls his speech and performs austerity motivated by the wish to reach heaven.