Shloka 17
द्वैतवनगमनम् (Dvāitavana-gamanam) — Journey and Settlement at Dvaita Forest-Lake
सत्येन धर्मेण यथार्हवृत्त्या हिया तथा सर्वभूतान्यतीत्य । यशश्न तेजश्न तवापि दीप्त॑ विभावसोर्भास्करस्येव पार्थ,कुन्तीनन्दन! तुम अपने सत्य, धर्म, यथायोग्य बर्ताव तथा लज्जा आदि सदगुणोंके कारण समस्त प्राणियोंसे ऊँचे उठे हुए हो। तुम्हारा यश और तेज अग्नि तथा सूर्यके समान प्रकाशित हो रहा है
satyena dharmeṇa yathārhavṛttyā hriyā tathā sarvabhūtāny atītya | yaśaś ca tejaś ca tavāpi dīptaṃ vibhāvasor bhāskarasyeva pārtha, kuntīnandana ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “O anak ni Kuntī, O Pārtha! Sa iyong katapatan, sa iyong dharma, sa asal na angkop sa iyong kalagayan, at sa iyong kahinhinan at pagkamahiyain, ikaw ay umangat sa ibabaw ng lahat ng nilalang. Ang iyong dangal at ningning ay sumisiklab—gaya ng Apoy at gaya ng Araw.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
True excellence is grounded in satya (truth), dharma (righteousness), yathārha-vṛtti (role-appropriate conduct), and hrī (modest moral restraint). These virtues elevate a person above others and naturally manifest as lasting fame (yaśaḥ) and inner radiance (tejaḥ).
The sage Mārkaṇḍeya addresses Pārtha (Arjuna), praising him for his ethical qualities and declaring that his renown and brilliance shine like Agni (fire) and Sūrya (the sun), affirming his stature among beings.