त एवमुक्ता गन्धर्वा: पाण्डवेन यशस्विना । उत्स्मयन्तस्तदा पार्थमिदं वचनमन्नुवन्,यशस्वी पाण्डुनन्दन अर्जुनके ऐसा कहनेपर गन्धर्वोने मुसकराकर उनसे इस प्रकार कहा--
ta evamuktā gandharvāḥ pāṇḍavena yaśasvinā | utsmayantas tadā pārtham idaṁ vacanam anuvann ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang masabihan nang gayon ng marangal na Pāṇḍava, ngumiti ang mga Gandharva kay Pārtha (Arjuna) at saka siya sinagot sa mga salitang ito. Ipinakikita ng tagpong ito ang isang magalang ngunit bahagyang mapanubok na palitan, kung saan ang mga nilalang na makalangit ay tumutugon sa pananalita ng bayaning tao sa isang sukat na pagngiti at paglibang.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights disciplined speech and social-ethical decorum: even powerful beings respond with restraint and a composed smile, suggesting that reputation (yaśas) and dialogue etiquette shape how words are received and answered.
After Arjuna (the renowned Pāṇḍava) speaks, the Gandharvas smile and begin their reply. The verse functions as a narrative hinge introducing the Gandharvas’ forthcoming statement.