दुर्योधनस्य प्रायोपवेशः — शकुनिसान्त्वनम् तथा कृत्याह्वानम्
Duryodhana’s Fast: Śakuni’s Consolation and the Summoning of a Kṛtyā
वचो भीष्मस्य राज्ञक्ष निशम्य गमन प्रति । व्यवसायं करिष्येडहमनुनीय पितामहम्,“पितामह भीष्मजीकी तथा महाराजकी वहाँ जानेके विषयमें क्या सम्मति है; यह सुन लेनेपर पितामहको अनुनय-विनयसे राजी करके (उनकी आज्ञा लेकर ही) द्वैतवनमें चलनेका निश्चय करूँगा'
vaiśampāyana uvāca | vaco bhīṣmasya rājñaś ca niśamya gamana-prati | vyavasāyaṁ kariṣye ’ham anunīya pitāmaham ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkarinig sa mga salita ni Bhīṣma at ng hari tungkol sa balak na paglalakbay, magpapasya lamang akong umalis matapos kong magalang na pakiusapan si Lolo Bhīṣma at makuha ang kanyang pagsang-ayon. Ipinahihiwatig ng talatang ito ang maingat at makatarungang pasya: ang pagkilos ay hindi dapat padalus-dalos, kundi may paggalang sa matatanda at sa wastong payo.
वैशम्पायन उवाच
One should act with steadiness and ethical restraint: listen to counsel, especially from elders and guardians of dharma, and seek rightful permission before undertaking consequential action.
The speaker states that after hearing Bhīṣma and the king about the matter of going, he will form a firm decision to depart only after respectfully persuading Bhīṣma (the grandsire) and securing his approval.