Shloka 16
दुर्योधनस्य हास्तिनपुरप्रवेशः
Duryodhana’s Return toward Hastinapura; Karṇa’s Consolation
तुल्यो हि प्रणयस्तेषां प्रद्युम्नस्य च भाविनि । एवमादि प्रियं सत्यं हृद्यमुक्त्वा मनोडनुगम्,'भामिनि! उन सबका और प्रद्युम्नका भी तुम्हारे पुत्रोंपर समान प्रेम है।” इस प्रकार हृदयको प्रिय लगनेवाले, सत्य एवं मनके अनुकूल वचन कहकर श्रीकृष्णमहिषी सत्यभामाने अपने स्वामीके रथकी ओर जानेका विचार किया और द्रौपदीकी परिक्रमा की
tulyo hi praṇayas teṣāṃ pradyumnasya ca bhāvini | evamādi priyaṃ satyaṃ hṛdyam uktvā manonugam ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: “O babaeng marubdob, ang pag-ibig nila sa iyong mga anak na lalaki ay magkakapantay—gayundin ang kay Pradyumna.” Pagkasabi ng mga salitang kaaya-aya sa puso, totoo, at ayon sa loob, si Satyabhāmā—pangunahing reyna ni Śrī Kṛṣṇa—ay nagpasiyang tumungo sa karwahe ng kanyang asawa at umikot nang may paggalang kay Draupadī, bilang pagpapakita ng paggalang at pagkakapatiran sa gitna ng paghihirap.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Truthful, mind-concordant speech that is also heart-pleasing can heal tension and reinforce dharmic relationships; respect shown through courteous acts (like circumambulation) strengthens social and familial harmony.
Vaiśaṃpāyana narrates Satyabhāmā reassuring someone addressed as “bhāvini” that the group’s affection for her sons is equal, including Pradyumna’s. After speaking these consoling, truthful words, Satyabhāmā prepares to go toward Kṛṣṇa’s chariot and respectfully circumambulates Draupadī.