Shloka 7
Saubha-nipātana: Kṛṣṇa’s Counter to Śālva’s Māyā
Book 3, Chapter 23
पितेव पुत्रेषु स तेषु भावं चक्रे कुरूणामृषभो महात्मा । ते चापि तस्मिन् भरतप्रबर्हे तदा बभूवुः पितरीव पुत्रा: ७ ।। जैसे पिताका अपने पुत्रोंपर वात्सल्यभाव होता है, उसी प्रकार कुरुश्रेष्ठ महात्मा युधिष्ठिरने उन सबके प्रति अपने आन्तरिक स्नेहका परिचय दिया। वे भी उन भरतश्रेष्ठ युधिष्ठिरके प्रति वैसे ही अनुरक्त थे, जैसे पुत्र अपने पितापर
pitā iva putreṣu sa teṣu bhāvaṃ cakre kurūṇām ṛṣabho mahātmā | te cāpi tasmin bharataprabṛhe tadā babhūvuḥ pitarīva putrāḥ || 7 ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Gaya ng malambing na pag-ibig ng ama sa kanyang mga anak, ipinamalas ni Yudhiṣṭhira na dakilang-loob—ang pinakadakila sa mga Kuru—ang taos-pusong pag-aaruga sa kanila. At sila nama’y naging tapat at deboto sa bantog na pinuno ng mga Bharata, minamahal siya gaya ng pagmamahal ng mga anak sa ama.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Ideal leadership is grounded in vātsalya—protective, father-like care—so that loyalty arises naturally from mutual trust rather than fear or coercion.
The narrator describes how Yudhiṣṭhira treats those around him with paternal affection, and how they reciprocate with the devotion of sons toward a father, highlighting his moral authority among the Kurus/Bharatas.