Duryodhana’s Departure toward Dvaītavana; Dhṛtarāṣṭra’s Caution and Śakuni’s Assurance
सम्पूज्यमानस्त्रिदशैस्तथैव परमर्षिभि: । समीपमथ सम्प्राप्त: कार्तिकेयस्थ वासव:,उस समय सम्पूर्ण देवता और महर्षि उनका बड़ा सम्मान कर रहे थे। जब देवराज इन्द्र कुमार कार्तिकेयके निकट पहुँचे, तब उन्होंने देवताओंके साथ सिंहके समान गर्जना की। उनका वह सिंहनाद सुनकर कुमार कार्तिकेय भी समुद्रके समान भयंकर गर्जना करने लगे
sampūjyamānas tridaśais tathaiva paramarṣibhiḥ | samīpam atha samprāptaḥ kārtikeyasya vāsavaḥ ||
Sinabi ni Mārkaṇḍeya: Habang siya’y nararapat na pinararangalan ng mga diyos at ng pinakadakilang mga rishi, lumapit si Vāsava (Indra) kay Kārttikeya. Sa masidhing sandali ng banal na pagtatagpo, ang paggalang ng mga diyos at ang paglapit ni Indra ay tanda ng pagkilala sa pambihirang kapangyarihan at katayuan ni Kārttikeya, inihahanda ang tagpo para sa pagpapamalas ng lakas na nananatiling nasa loob ng wastong paggalang at kaayusan.
मार्कण्डेय उवाच
Even immense power is situated within dharmic order: the gods and great sages honor Kārttikeya appropriately, emphasizing that true authority is recognized through reverence, legitimacy, and proper conduct rather than mere force.
As Kārttikeya is being honored by the gods and foremost sages, Indra (Vāsava) approaches him, marking a pivotal moment of divine interaction that anticipates a dramatic exchange of prowess and presence.