Skanda–Svāhā-saṃvāda; Gaṇa-vyutpatti and Śvetaparvata-vaibhava
Chapter 220
तिस््र: कन्या भवन्त्यन्या यासां स भरत: पति: । भरतस्तु सुतस्तस्य भरत्येका च पुत्रिका,शंयुके तीन कनन््याएँ और हुईं, जिनका बड़ा भाई भरत ही पालन करता था। भरत (ऊर्ज)-के “भरत” नामवाला ही एक पुत्र तथा “भरती” नामकी एक कन्या हुई
tisraḥ kanyā bhavanty anyā yāsāṃ sa bharataḥ patiḥ | bharatas tu sutas tasya bharaty ekā ca putrikā ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “May tatlo pang dalagang isinilang, at si Bharata ang naging tagapangalaga at tagapagtanggol nila. Kay Bharata ring iyon ay isinilang ang isang anak na lalaki na ang pangalan ay Bharata, at isang anak na babae na ang pangalan ay Bhāratī.”
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights familial dharma: a capable elder (Bharata) assumes responsibility as guardian for younger girls, and the continuity of lineage is noted through the naming of his children.
Mārkaṇḍeya continues a genealogical account: three additional daughters are mentioned under Bharata’s protection, and then Bharata’s own two children—his son Bharata and his daughter Bhāratī—are introduced.