Shloka 3
आरण्यकपर्वणि अध्यायः २१६ — इन्द्र-स्कन्द-संमुखता वज्रप्रहारश्च
Indra approaches Skanda; vajra strike and the arising of Viśākha
पतिशुश्रूषपरया दान्तया सत्यशीलया । मिथिलायां वसेद् व्याध: स ते धर्मान् प्रवक्ष्यति,“ब्राह्मण!” माता-पिताकी सेवा ही मेरी तपस्या है। इस तपस्याका प्रभाव देखिये। मुझे दिव्य-दृष्टि प्राप्त हो गयी है, जिसके कारण उस पतिव्रता देवीने जो सदा पतिकी ही सेवामें संलग्न रहनेवाली, जितेन्द्रिय तथा सत्य एवं सदाचारमें तत्पर है, आपको यह कहकर यहाँ भेजा था कि “आप मिथिलापुरीको जाइये। वहाँ एक व्याध रहता है। वह आपको सब धर्मोका उपदेश करेगा”
patiśuśrūṣa-parayā dāntayā satyaśīlayā | mithilāyāṁ vased vyādhaḥ sa te dharmān pravakṣyati ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “Isang babaeng pativrata—laging nakatuon sa paglilingkod sa asawa, may pagpipigil-sa-sarili, at matatag sa katotohanan at mabuting asal—ang nagsugo sa iyo na may ganitong mensahe: ‘Pumaroon ka sa Mithilā. Doon ay may isang mangangaso na naninirahan; O Brāhmaṇa, ipaliliwanag niya sa iyo ang mga dharma.’”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Dharma is recognized through conduct—devoted service, self-restraint, and truthfulness—and true moral insight may come from unexpected sources, even a hunter by profession.
Mārkaṇḍeya reports that a devoted wife has directed the brāhmaṇa to travel to Mithilā, where a hunter lives who will instruct him in dharma.