Shloka 23
आरण्यकपर्वणि अध्यायः २१६ — इन्द्र-स्कन्द-संमुखता वज्रप्रहारश्च
Indra approaches Skanda; vajra strike and the arising of Viśākha
मैं पूर्वजन्ममें एक श्रेष्ठ ब्राह्मणका पुत्र और वेदाध्ययनपरायण ब्राह्मण था। वेदांगोंका पारंगत विद्वान् माना जाता था। मैं विद्याध्ययनमें अत्यन्त कुशल था ।। आत्मदोषकृतैब्रह्मन्नवस्थामाप्तवानिमाम् । कश्चिद् राजा मम सखा भर्नुर्वेदपरायण:
ātma-doṣa-kṛtair brahman avasthām āptavān imām | kaścid rājā mama sakhā bhṛṅgur veda-parāyaṇaḥ ||
Sabi ng mangangaso: “O Brahmana, dahil sa mga pagkukulang na ako mismo ang gumawa, napasapit ako sa kalagayan kong ito. May isang hari—kaibigan ko—na ang pangalan ay Bhṛṅgu, masugid sa mga Veda, na nakaugnay sa akin.”
व्याध उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes moral responsibility: one’s present condition can arise from one’s own faults (ātma-doṣa), highlighting karma and self-accountability as central to dharma.
The hunter addresses a Brāhmaṇa and begins explaining his background and how he reached his current state, introducing a connection with a certain king named Bhṛṅgu who is described as devoted to the Vedas.