प्रतिपूज्य च तां पूजां द्विज: पप्रच्छ तावुभौ । सुपुत्राभ्यां सभृत्याभ्यां कच्चिद् वां कुशलं गृहे
pratipūjya ca tāṃ pūjāṃ dvijaḥ papraccha tāv ubhau | suputrābhyāṃ sabhṛtyābhyāṃ kaccid vāṃ kuśalaṃ gṛhe ||
Matapos tanggapin nang marapat at suklian ang parangal ng pagsambang iyon, tinanong ng brahmana ang dalawa: “Payapa ba ang lahat sa inyong tahanan—kasama ang mabubuting anak na lalaki at ang inyong mga tagapaglingkod?” Ipinahihiwatig ng tanong ang kagandahang-asal ayon sa dharma: ang pag-usisa sa kapakanan ng pamilya at ng mga nasa ilalim ng pag-aaruga, sapagkat ang kasaganaan ay di maihihiwalay sa kagalingan ng mga inaalagaan.
मार्कण्डेय उवाच
Dharma is expressed through refined conduct: one should reciprocate honor received and inquire after the welfare of others in a way that includes their children and dependents, recognizing responsibility for the whole household.
After being respectfully worshiped/received, a brahmin (as narrated by Markandeya) returns the courtesy and then asks the two people before him whether everything is well at home, specifically mentioning their sons and attendants.