Vyādha–Brāhmaṇa Saṃvāda: Śāpa, Vṛtta-Dharma, and Counsel Against Viṣāda
Grief
हू... #&< (9) #ध्टज आ£5-] > यह मार्कण्डेयजीका युधिष्ठिरके प्रति द्वापरके समय कहा हुआ वचन है। उन्होंने त्रेतामें हुए कुम्भकर्णकी उपमा दी है। पज्चाधिकद्विशततमो< ध्याय: पतिव्रता स्त्री तथा पिता-माताकी सेवाका माहात्म्य वैशम्पायन उवाच ततो युधिष्छिरो राजा मार्कण्डेयं महाद्युतिम् । पप्रच्छ भरतश्रेष्ठ धर्मप्रश्न॑ सुदुर्विदम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--भरतश्रेष्ठ जनमेजय! तदनन्तर राजा युधिष्ठिरने महातेजस्वी मार्कण्डेय मुनिसे धर्मविषयक प्रश्न किया, जो समझनेमें अत्यन्त कठिन था
vaiśampāyana uvāca | tato yudhiṣṭhiro rājā mārkaṇḍeyaṁ mahādyutim | papraccha bharataśreṣṭha dharmapraśnaṁ sudurvidam ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan nito, tinanong ni Haring Yudhiṣṭhira ang maningning na pantas na si Mārkaṇḍeya. O pinakamainam sa angkan ng Bharata, isang maselan at napakahirap unawain na tanong tungkol sa dharma ang kanyang iniharap.
वैशम्पायन उवाच
Dharma is presented as subtle and difficult, requiring humble inquiry and guidance from realized sages; even a righteous king must seek clarification rather than rely on assumption.
In the frame narration, Vaiśampāyana tells Janamejaya that Yudhiṣṭhira approaches the sage Mārkaṇḍeya and poses a challenging question about dharma, setting up the ensuing discourse.