Shloka 42
मातापितृपूजन-प्रधानधर्मः (Primacy of Filial Service) — Mārkaṇḍeya’s Account of the Vyādha’s Instruction
धुन्धुर्नाम महादैत्यो मधुकैटभयो: सुतः । कुवलाश्चश्व नृपतिर्धुन्धुमार इति स्मृत:,सज्जनशिरोमणे! इस प्रकार मधुकैटभ-कुमार महादैत्य धुन्धु कुवलाश्वके हाथसे मारा गया और राजा कुवलाश्चकी धुन्धुमार नामसे प्रसिद्धि हुई
dhundhur nāma mahādaityo madhukaiṭabhayoḥ sutaḥ | kuvalāśvaś ca nṛpatir dhundhumāra iti smṛtaḥ ||
Sinabi ni Mārkaṇḍeya: “May isang makapangyarihang demonyo na ang pangalan ay Dhundhu, anak nina Madhu at Kaiṭabha. Ang Haring Kuvalāśva ay inaalala sa pangalang ‘Dhundhumāra’ sapagkat pinaslang niya si Dhundhu.” Ipinakikita ng pangyayaring ito na ang katanyagan ng isang pinuno ay nakaugat sa dharma: sa pag-iingat sa daigdig at sa pagwasak sa mga puwersang sumisira sa kaayusan.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
A ruler’s true renown arises from dharmic protection—removing destructive forces that endanger society—so that power becomes service to order rather than mere conquest.
Mārkaṇḍeya identifies Dhundhu as a powerful demon descended from Madhu and Kaiṭabha, and explains that King Kuvalāśva gained the epithet Dhundhumāra because he killed Dhundhu.