Shloka 24
मातापितृपूजन-प्रधानधर्मः (Primacy of Filial Service) — Mārkaṇḍeya’s Account of the Vyādha’s Instruction
अभिद्रुत: शरैस्ती#णैर्गदाभिमुसलैरपि । पट्टिशै: परिचै: प्रासै: खड्गैश्न विमलै: शितै:,उस समय राजा कुवलाश्चके पुत्रोंने सब ओरसे घेरकर उसपर आक्रमण किया। तीखे बाण, गदा, मुसल, पट्टिश, परिघ, प्रास और चमचमाते हुए तेज धारवाले खड़ग--इन सबके द्वारा चोट खाकर महाबली धुन्धु क्रोधित हो गया और उनके चलाये हुए नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंको वह क्रोधी असुर खा गया
abhidrutaḥ śarais tīkṣṇair gadābhir musalair api | paṭṭiśaiḥ parighaiḥ prāsaiḥ khaḍgaiś ca vimalaiḥ śitaiḥ ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: Noon, pinaligiran siya ng mga anak ni Haring Kuvalāśva sa lahat ng panig at sumugod upang manakit. Sa matutulis na palaso, mga gada, pamalo, palakol-pandigma, bakal na pamalo, sibat, at maningning na mga espadang matatalim, siya’y kanilang sinalakay. Nasugatan sa gayong sari-saring sandata, ang makapangyarihang Dhundhu ay nag-alab sa poot; at sa kanyang pagngangalit, nilamon niya ang iba’t ibang sandatang inihagis sa kanya.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Courage and martial effort are necessary, but anger-driven violence and mere weaponry may fail against extraordinary evil; effective action requires disciplined resolve, proper means, and wise guidance rather than uncontrolled wrath.
Kuvalāśva’s sons encircle and attack the asura Dhundhu with many kinds of weapons—arrows, maces, clubs, axes, iron bars, spears, and swords. Dhundhu becomes enraged and astonishingly consumes the weapons and missiles thrown at him.