Shloka 5
Dharma-vyādha on Parental Worship
Pitṛ-mātṛ-śuśrūṣā as Paramadaivata
परिघ-जैसी मोटी भुजाओंवाले अपने समस्त शूरवीर पुत्रोंके साथ जाकर यह आपका सारा अभीष्ट कार्य सिद्ध करेगा, इसमें संशय नहीं है। ब्रह्म! आप मुझे छोड़ दीजिये। मैंने अब अस्त्र-शस्त्रोंको त्याग दिया है' |। तथास्त्विति च तेनोक्तो मुनिनामिततेजसा । स तमादिश्य तनयमुत्तड़काय महात्मने
tathāstv iti ca tenokto munināmitatejasā | sa tam ādiśya tanayam uttadakāya mahātmane ||
“Kapag sumama siya sa lahat ng iyong matatapang na anak na may bisig na tila pamalo, tiyak na maisasakatuparan niya ang lahat ng iyong ninanais, walang pag-aalinlangan. O Brahmin, pakawalan mo ako; tinalikuran ko na ngayon ang mga sandata.” Nang masambit ito ng pantas na may ningning na di masukat, sumagot siya, “Mangyari nawa.” Pagkaraan, matapos magbigay ng mga tagubilin, ipinagkatiwala niya ang kanyang anak sa dakilang-loob na si Uttadaka—isang sandaling dharmiko ng paglilipat ng pananagutan: ang nakatatanda, na nagbaba na ng sandata, ay nagpapahintulot sa susunod na hakbang sa pamamagitan ng wastong payo, hindi sa sariling lakas.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Dharma can be upheld through rightful delegation and counsel: one who has renounced violence does not act through weapons, yet still supports the just outcome by authorizing and guiding appropriate agents.
A sage of great spiritual power assents (“So be it”) and then, after giving instructions, entrusts his son to the noble Uttadaka—signaling a formal handover of duty and the next step in the unfolding action.