Guṇa-vibhāga and Prāṇa–Agni–Yoga Upadeśa (गुणविभाग तथा प्राण-अग्नि-योगोपदेश)
विष्वगश्वः पृथो: पुत्रस्तस्मादद्रिश्न जज्ञिवान् अद्रेश्व युवनाश्वस्तु श्रावस्तस्थात्मजो 5 भवत्,पृथुके विष्वगश्व और उनके पुत्र अद्रि हुए। अद्विके पुत्रका नाम युवनाश्व था। युवनाश्वका पुत्र श्राव नामसे विख्यात हुआ
viśvagāśvaḥ pṛthoḥ putras tasmād adriśna jajñivān | adreśu yuvanāśvas tu śrāvas tasyātmajo 'bhavat ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “Si Viśvagāśva ay anak ni Pṛthu. Mula sa kanya isinilang si Adriśna. Mula kay Adriśna isinilang si Yuvanāśva; at ang anak ni Yuvanāśva ay sumikat sa pangalang Śrāvas.” Sa pagsasalaysay na ito ng lahi, itinatampok ng teksto ang pagpapatuloy ng angkan at ang pag-iingat sa alaala ng kahariang dugo sa pamamagitan ng wastong pagmamana at ng katanyagang natamo sa loob ng dharma.
मार्कण्डेय उवाच
The verse reinforces the Itihāsa emphasis on lineage preserved through dharmic succession: names and reputations endure when a royal line continues in an orderly, legitimate manner, linking personal identity to ancestral responsibility.
Mārkaṇḍeya is reciting a genealogical sequence: Pṛthu’s son is Viśvagāśva; Viśvagāśva’s descendant is Adriśna; from Adriśna comes Yuvanāśva; and Yuvanāśva’s son is Śrāvas, noted for renown.