Shloka 5
Śālva–Pradyumna Yuddha: Sārathya-kauśala, Astra-pratikāra, Daiva-niyati
Chapter 20
एवमुक्त: स तु मया विस्तरेणेदमब्रवीत् । रोधं॑ मोक्ष च शाल्वेन हार्दिक्यो राजसत्तम,नृपश्रेष्ठ! मेरे इस प्रकार पूछनेपर कृतवर्माने शाल्वके द्वारकापुरीपर घेरा डालने और फिर छोड़कर भाग जानेका सब समाचार विस्तारपूर्वक कह सुनाया
evam uktaḥ sa tu mayā vistareṇedam abravīt | rodhaṃ ca mokṣaṃ ca śālvena hārdikyo rājasattama nṛpaśreṣṭha |
Nang tanungin ko siya nang gayon, si Hārdikya (Kṛtavarmā) ay nagsalaysay sa akin nang detalyado, O pinakamainam sa mga hari: kung paanong kinubkob ni Śālva ang Dvārakā, at kung paanong napalaya ang lungsod nang siya’y umurong at tumakas.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
A ruler should seek clear, detailed, and reliable accounts before judging events of war. Accurate narration (vistareṇa) supports dharmic decision-making—protecting subjects through informed discernment rather than rumor or haste.
Vāsudeva reports that, after being questioned, Kṛtavarmā (Hārdikya) explained in detail how Śālva besieged Dvārakā and how the siege ended when Śālva withdrew and fled.