Śālva–Pradyumna Yuddha: Sārathya-kauśala, Astra-pratikāra, Daiva-niyati
Chapter 20
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन रथेनानादयन् दिश: । प्रध्माय शड्खप्रवरं पाउचजन्यमहं नृप
śaibyāsugrīvayuktena rathenānādayan diśaḥ | pradhmāya śaṅkhapravaraṃ pāñcajanyaṃ ahaṃ nṛpa ||
O hari, nakasakay ako sa karwaheng pandigma na hinihila ng mga kabayong sina Śaibya at Sugrīva, at pinaugong ko ang apat na panig; at matapos hipan ang aking pangunahing kabibe, ang Pāñcajanya, ipinahayag ko ang aking pagdating—isang tanda ng matatag na pasya, panawagan sa mga kapanalig, at babala sa mga kaaway ayon sa batas ng mandirigma.
वासुदेव उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in action: a leader openly signals readiness and resolve, strengthening allies’ morale and giving clear warning to opponents—conduct aligned with honor and public accountability rather than secrecy or deceit.
Vāsudeva (Kṛṣṇa) describes riding a chariot drawn by the horses Śaibya and Sugrīva and blowing his conch Pāñcajanya so powerfully that the directions reverberate, marking a decisive martial announcement.