ब्राह्मणानुयात्रा—शौनकोपदेशः
Brāhmaṇas Follow into Exile and Śaunaka’s Instruction
अनित्यं यौवनं रूपं जीवितं रत्नसंचय: । ऐश्वर्य प्रियसंवासो गृध्येत् तत्र न पण्डित:,'यौवन, रूप, जीवन, रत्नोंका संग्रह, ऐश्वर्य तथा प्रियजनोंका एकत्र निवास--ये सभी अनित्य हैं; अतः विद्वान् पुरुष उनकी अभिलाषा न करे
anityaṁ yauvanaṁ rūpaṁ jīvitaṁ ratnasañcayaḥ | aiśvarya-priyasaṁvāso gṛdhyet tatra na paṇḍitaḥ ||
Ang kabataan, kagandahan, ang mismong buhay, ang pag-iimpok ng hiyas, kapangyarihan sa daigdig, at maging ang ginhawang makapiling ang mga minamahal—lahat ng ito’y di-mananatili. Kaya ang marunong ay hindi kumakapit dito sa pagnanasa, ni ginagawang layon ng kasakiman.
वैशम्पायन उवाच
All attractive supports of worldly attachment—youth, beauty, life, wealth, power, and even beloved companionship—are unstable; therefore the wise restrain craving and do not base their aims on what must pass away.
Vaiśampāyana, continuing his narration, states a general ethical reflection: a paṇḍita recognizes the transience of worldly goods and relationships and thus avoids greedy attachment—an outlook that frames the forest-episode ethos of endurance and renunciation.