Shloka 9
कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
नारायणाड्कप्रख्यस्त्वं साम्परायेडतिपठ्यसे । भगवाननेकश: कृत्वा त्वया विष्णोश्व विश्वकृत्,आप भगवान् नारायणके समीप रहनेवाले भक्तोंमें सबसे श्रेष्ठ हैं। परलोकमें आपकी महिमाका सर्वत्र गान होता है। आपने पहले स्वेच्छासे प्रकट होनेवाले सर्वव्यापक ब्रह्मकी उपलब्धिके स्थानभूत हृदयकमलकी कर्णिकाका (योगकी कलासे) अलौकिक उद्घाटन कर वैराग्य और अभ्याससे प्राप्त हुई दिव्य दृष्टिद्वारा विश्वरचयिता भगवान्का अनेक बार साक्षात्कार किया है
nārāyaṇāḍka-prakhyas tvaṃ sāmparāye ’tipaṭhyase | bhagavān anekaśaḥ kṛtvā tvayā viṣṇoś ca viśvakṛt ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Ikaw ay ipinagdiriwang na wari’y si Nārāyaṇa mismo, at sa kabilang daigdig ay inaawit sa lahat ng dako ang iyong kaluwalhatian. Sa pamamagitan ng iyong disiplina sa espiritu, muli’t muli mong nasilayan si Viṣṇu—ang Tagapaglikha ng sansinukob—matapos (sa lakas ng yoga) mabuksan ang mahiwagang lotus sa puso, at sa banal na paningin na natamo sa pagwawalang-kapit at sa patuloy na pagsasanay.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True spiritual authority is grounded in inner realization: through vairāgya (detachment) and abhyāsa (disciplined practice), one gains divya-dṛṣṭi (purified vision) and can directly realize the Lord (sākṣātkāra). Public praise is presented as the natural consequence of such realized devotion, not its goal.
Vaiśampāyana is extolling a devotee/ascetic figure, describing him as Nārāyaṇa-like and universally praised in the hereafter, and affirming that he has repeatedly had direct visions of Viṣṇu, the cosmic creator, through yogic opening of the inner heart-lotus and the spiritual power born of detachment and practice.