कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
ततः समुद्र पश्यामि यादोगणनिषेवितम् । रत्नाकरममित्रघ्न पयसो निधिमुत्तमम्,शत्रुसूदन! इसके बाद जलजन्तुओंसे भरे हुए अगाध जलके भण्डार परम उत्तम रत्नाकर समुद्रको भी देखा
tataḥ samudraṁ paśyāmi yādogaṇa-niṣevitam | ratnākaraṁ amitraghna payaso nidhim uttamam śatrusūdana ||
Pagkaraan, nasilayan ko ang karagatan—na dinadalaw ng napakaraming nilalang sa tubig—isang di-masukat na imbakan ng mga tubig, isang dakilang bukal ng hiyas. O mamumuksa ng kaaway, O manlulupig ng mga kalaban, gayon ko nakita ang kataas-taasang dagat.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights reverent attention to the vastness and richness of nature—especially sacred landscapes like the ocean—encouraging humility and contemplative awareness during pilgrimage and travel.
The narrator describes beholding the ocean, portraying it as deep, filled with aquatic life, and famed as a repository of waters and jewels, while addressing the listener with heroic epithets such as ‘slayer of enemies’.