Adhyāya 188: Mārkaṇḍeya’s Account of Yuga-Decline and the Restoration Motif
Kali-yuga to Kalki
आख्यानमिदमाख्यातं सर्वपापहरं मया । य इदं शृणुयान्नित्यं मनोश्वरितमादित: । स सुखी सर्वपूर्णार्थ: सर्वलोकमियान्नर:,मेरे द्वारा वर्णित यह उपाख्यान सब पापोंको नष्ट करनेवाला है। जो मनुष्य प्रतिदिन प्रारम्भसे ही मनुके इस चरित्रको सुनता है, वह सुखी हो सम्पूर्ण मनोरथोंको पा लेता और सब लोकोंमें जा सकता है
ākhyānam idam ākhyātaṃ sarvapāpaharaṃ mayā | ya idaṃ śṛṇuyān nityaṃ manīśvaritam āditaḥ | sa sukhī sarvapūrṇārthaḥ sarvalokam iyān naraḥ ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “Isinalaysay ko ang kuwentong ito na nag-aalis ng lahat ng kasalanan. Ang taong nakikinig nito araw-araw, mula sa simula—ang salaysay ng marangal na asal ni Manu—ay magiging masaya, matatamo ang katuparan ng lahat ng layon, at magkakamit ng pagpasok sa lahat ng daigdig.”
मार्कण्डेय उवाच
Regular listening to a dharmic narrative—especially one exemplifying Manu’s righteous conduct—is presented as spiritually purifying (destroying sin) and as a means to well-being and the fulfillment of life’s aims.
This verse functions as a concluding phalaśruti: Mārkaṇḍeya closes his narration by declaring the merit gained from hearing the story daily from the start—happiness, success in aims, and attainment of higher realms.