Shloka 16
Nārāyaṇopadeśa to Mārkaṇḍeya (Cosmic Self-Identification and Yuga Doctrine) | नारायणोपदेशः
यः सप्त वर्षाणि जुहोति तार्क्ष्य हव्यं त्वग्नौी नियत: साधुशील: । सप्तावरान् सप्त पूर्वान् पुनाति पितामहानात्मना कर्मभि: स्वै:,ताक्ष्य! जो सदाचारी पुरुष संयम--नियमका पालन करते हुए सात वर्षोतक अम्निमें आहुति देता है, वह अपने सत्कर्मोंद्वारा अपने साथ ही सात पीढ़ीतककी भावी संतानोंको और सात पीढ़ी पूर्वतकके पितामहोंको भी पवित्र कर देता है
yaḥ sapta varṣāṇi juhoti tārkṣya havyaṃ tv agnau niyataḥ sādhuśīlaḥ | saptāvarān sapta pūrvān punāti pitāmahān ātmanā karmabhiḥ svaiḥ ||
Wika ni Mārkaṇḍeya: “O Tārkṣya, ang lalaking may mabuting asal na may pagpipigil-sa-sarili at tapat sa mga itinakdang pagtalima, na sa loob ng pitong taon ay naghahandog ng mga alay sa banal na apoy—sa bisa ng gantimpala ng sarili niyang matuwid na gawa, nililinis niya hindi lamang ang sarili kundi pati ang pitong salinlahi ng kanyang mga magiging supling at ang pitong salinlahi ng kanyang mga ninuno, hanggang sa mga dakilang lolo.”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Sustained, disciplined ritual action grounded in good conduct is presented as ethically transformative: a person’s steady observance (niyama, self-restraint) generates merit that benefits not only the practitioner but also their lineage—both ancestors and descendants—symbolizing responsibility across generations.
Mārkaṇḍeya addresses Tārkṣya and states a dharmic principle: one who performs fire-offerings for seven years with regulated conduct purifies seven generations forward and seven generations back through the power of his own righteous deeds.