Nārāyaṇopadeśa to Mārkaṇḍeya (Cosmic Self-Identification and Yuga Doctrine) | नारायणोपदेशः
अनड्वाहं सुव्रतं यो ददाति हलस्य वोढारमनन्तवीर्यम् । धुरन्धरं बलवन्तं युवानं प्राप्नोति लोकान् दश धेनुदस्य,जो मनुष्य अच्छे स्वभाववाले, अत्यन्त शक्तिशाली, हल खींचनेवाले, गाड़ीका बोझ ढोनेमें समर्थ, बलवान् और तरुण अवस्थावाले बैलका दान करता है, वह धेनुदान करनेवाले पुरुषसे दसगुने पुण्यलोक प्राप्त करता है
Markaṇḍeya uvāca: anaḍvāhaṃ suvrataṃ yo dadāti halasya voḍhāram anantavīryam | dhurandharaṃ balavantaṃ yuvānaṃ prāpnoti lokān daśa dhenudasya ||
Sinabi ni Mārkaṇḍeya: Ang sinumang maghandog ng isang bakang panlalaki na sanay at mahusay—angkop humila ng araro, may lakas na wari’y walang hanggan, kayang pasanin ang pamatok at mabibigat na karga, makapangyarihan at nasa kasibulan ng kabataan—ay makaaabot sa mga daigdig ng gantimpalang makadiyos na sampung ulit kaysa sa nagbibigay ng baka. Pinupuri ng aral ang mapanuring pagkakawanggawa: ang pag-aalay ng tunay na sumusuporta sa pagsasaka at kabuhayan ng pamayanan ay nagbubunga ng pambihirang gantimpala.
मार्कण्डेय उवाच
The verse teaches that charity is evaluated not only by sentiment but by practical benefit and suitability: donating a strong, well-trained draught bull—crucial for ploughing and carrying—earns exceptionally high merit, described as tenfold compared to cow-donation.
In Markaṇḍeya’s discourse on dharma and the fruits of gifts, he enumerates specific donations and their results. Here he highlights the donation of a capable working bull and states the superior heavenly reward it brings.