Shloka 23
प्रावृट्-शरत्-वर्णनम् — Description of the Monsoon and Autumn; Sarasvatī in the Pāṇḍavas’ Exile
अतकिक्रान्तास्तु वेगेन जगामानुसूत: शनै: ततो5मरवरप्रख्यो भीमसेनो महाबल:,तदनन्तर एक दिनकी बात है, भीमसेनके सिंहनादसे भयभीत हो गुफाओंमें रहनेवाले सारे सर्प बड़े वेगसे भागने लगे और भीमसेन धीरे-धीरे उन्हींका पीछा करने लगे। श्रेष्ठ देवताओंके समान कान्तिमान् महाबली भीमसेनने आगे जाकर एक विशालकाय अजगर देखा, जो रोंगटे खड़े कर देनेवाला था। वह अपने शरीरसे एक (विशाल) कन्दराको घेरकर पर्वतके एक दुर्गम स्थानमें रहता था
Vaiśampāyana uvāca: atikrāntās tu vegena jagāma anusūtaḥ śanaiḥ; tato ’maravaraprakhyo bhīmaseno mahābalaḥ.
Wika ni Vaiśampāyana: Ang mga ahas, na itinulak ng takot lampas sa kanilang hangganan, ay nagsitakas nang matulin; at si Bhīmasena ay sumunod sa kanila, mabagal ngunit matatag ang hakbang. Pagkaraan, ang makapangyarihang Bhīmasena—maningning na gaya ng pinakadakila sa mga diyos—ay nagpatuloy at nakita ang isang dambuhalang sawa, nakapangingilabot at nakapagpapangatog ng balahibo, na naninirahan sa isang bahaging bundok na mahirap marating, at ang napakalaking katawan nito’y nakapulupot sa paligid ng isang malawak na yungib.
वैशम्पायन उवाच