Shloka 15
प्रावृट्-शरत्-वर्णनम् — Description of the Monsoon and Autumn; Sarasvatī in the Pāṇḍavas’ Exile
वृक्षानुत्पाटपामास तरसा वै बभज्ज च पृथिव्याश्व प्रदेशान् वै नादयंस्तु वनानि च,उनमें सैकड़ों मतवाले गजराजोंके समान बल था। वे एक साथ सौ-सौ मनुष्योंका वेग रोक सकते थे। उनका पराक्रम सिंह और शार्दूलके समान था महाबली भीम उस वनमें वृक्षोंको उखाड़ते और उन्हें वेगपूर्वक पुनः तोड़ डालते थे। वे अपनी गर्जनासे उस वन्य भूमिके प्रदेशों तथा समूचे वनको गुँजाते रहते थे
vaiśampāyana uvāca |
vr̥kṣān utpāṭayām āsa tarasā vai babhañja ca |
pr̥thivyāś ca pradēśān vai nādayaṃs tu vanāni ca ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa bugso ng lakas, patuloy na binubunot ni Bhīma ang mga puno at dinudurog ang mga ito. Sa kanyang pag-ungal, pinayanig niya sa alingawngaw ang mga lupain ng ilang at ang buong gubat—ipinamalas ang lakas na gaya ng mga elepanteng panginoon na nasa init ng pagkalasing at ang tapang na tulad ng leon o tigre, na kayang pigilan ang bugso ng marami nang sabay-sabay.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights controlled power and heroic energy: immense strength can inspire fear and awe, and in epic ethics it is praised when aligned with rightful purpose rather than mere destruction.
Bhīma, described as extraordinarily powerful, uproots and breaks trees in the forest and roars so loudly that the surrounding land and woods echo, underscoring his intimidating prowess.