Shloka 1
Nahūṣa as Ajagara: Virtue Hierarchy, Karmic Gati, and the Psychology of Mind–Intellect
इस प्रकार श्रीमहाभारत वनपर्वके अन्तर्गत आजगरपर्वमें गन्धमादनसे प्रस्थानविषयक एक सौ छिह्तत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ १७६ ॥/ हि न हुक है सप्तसप्तत्याधेकशततमोब< ध्याय: पाण्डवोंका गन्धमादनसे ह6/26:३40 4" 88:44 और विशाखयूप वनमें होते हुए सरस्वती-तटवर्ती द्वैतवनमें प्रवेश वैशम्पायन उवाच नगोत्तमं प्रस्रवणैरुपेतं दिशां गजै: किन्नरपक्षिभिश्न सुखं निवासं जहतां हि तेषां न प्रीतिरासीद् भरतर्षभाणाम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! पर्वतश्रेष्ठ गन्धमादन अनेकानेक निर्डरोंसे सुशोभित तथा दिग्गजों, किन्नरों और पक्षियोंसे सुसेवित होनेके कारण भरतवंशियों-में श्रेष्ठ पाण्डवोंके लिये एक सुखदायक निवास था, उसे छोड़ते समय उनका मन प्रसन्न नहीं था
vaiśampāyana uvāca |
nagottamaṃ prasravaṇair upetaṃ
diśāṃ gajaiḥ kinnarapakṣibhiś ca |
sukhaṃ nivāsaṃ jahatāṃ hi teṣāṃ
na prītir āsīd bharatarṣabhāṇām ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: O Janamejaya, ang Gandhamādana—pinakamainam sa mga bundok—ay napapalamutian ng maraming talon at dinadalaw ng mga elepanteng tagapagbantay ng mga dako, gayundin ng mga Kinnara at mga ibon. Ito’y naging isang kaaya-ayang tahanan para sa mga Pāṇḍava, ang pinakamahuhusay sa angkan ng Bharata. Ngunit nang kailangan nilang lisanin ang masayang pook na iyon, hindi napuno ng tuwa ang kanilang mga puso—sapagkat kahit ang matuwid at may pagpipigil ay nadarama ang bigat ng paglayo sa kapayapaan kapag ang tungkulin at ang paglalakbay pasulong ang humihiling ng pag-alis.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when a place is peaceful and supportive, dharma may require moving on; the verse highlights the human reality of sorrow at leaving comfort, while implying the virtue of continuing the journey despite attachment.
Vaiśampāyana describes the Pāṇḍavas departing from the beautiful Gandhamādana mountain—rich with waterfalls and celestial life—and notes that they felt no happiness at having to abandon such a pleasant residence.