Shloka 2
Bhīmasena’s Capture by the Serpent and Nahūṣa’s Self-Disclosure (भीमसेन-भुजङ्गग्रहणं नहुषोपाख्यानप्रस्तावः)
ततः: संचोदयामास सोडर्जुनं भ्रातृनन्दनम् दर्शयास्त्राणि कौन्तेय यैर्जिता दानवास्त्वया,तत्पश्चात् उन्होंने भाइयोंको सुख पहुँचानेवाले अर्जुनको आज्ञा दी--'कुन्तीनन्दन! अब तुम उन दिव्यास्त्रोंका दर्शन कराओ जिनसे तुमने दानवोंपर विजय पायी है”
tataḥ sañcodayāmāsa so 'rjunaṃ bhrātṛnandanam—darśayāstrāṇi kaunteya yair jitā dānavās tvayā.
Pagkaraan, hinimok niya si Arjuna, ligaya ng kaniyang mga kapatid: “O anak ni Kuntī, ngayo’y ipamalas mo ang mga sandatang makalangit na siyang ipinangwagi mo laban sa mga Dānava.” Sa hiling na ito, ang lakas-pandigma’y inilalagay sa ilalim ng pananagutan: ang mga sandata’y hindi lamang pag-aari, kundi kapangyarihang ipinagkatiwala, na ang paggamit at pagpapatunay ay kaugnay ng tungkulin at kapakanan ng mga kaanak.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Extraordinary power—especially divine weaponry—is treated as a trust: it must be demonstrable, accountable, and oriented toward rightful purpose (protecting and benefiting one’s people), not mere pride or violence.
The narrator reports that Arjuna is urged to show the celestial weapons with which he previously defeated the Dānavas, highlighting his proven prowess and the significance of those divinely granted arms.