निवातकवचवधः — Arjuna’s Neutralization of the Nivātakavacas
Vajra-astra deployment
यदास्थितो रथं दिव्यं पदान्न चलित: पदम् | “भरतश्रेष्ठ!ी आज मुझे यह बड़ी विचित्र और अद्भुत बात दिखायी दे रही है कि इस दिव्य रथपर बैठकर तुम अपने स्थानसे तनिक भी हिल-डुल नहीं रहे हो ।। ३८ ई ।। देवराजो5पि हि मया नित्यमत्रोपलक्षित:,“कुरुकुलभूषण भरतश्रेष्ठ) जब घोड़े पहली बार उड़ान भरते हैं" उस समय मैंने सदा यह देखा है कि देवराज इन्द्र भी विचलित हुए बिना नहीं रह पाते, परंतु तुम चक्कर काटते हुए रथपर भी स्थिरभावसे बैठे हो
arjuna uvāca | yad āsthito rathaṁ divyaṁ padān na calitaḥ padam | bharataśreṣṭha adya me iyaṁ baḍī vicitrā adbhutā ca dṛśyate yathā tvaṁ divye ’smin rathopaviṣṭaḥ svasthe sthāne tanum api na calasi || devarājo ’pi hi mayā nityam atropalakṣitaḥ | kurukulabhūṣaṇa bharataśreṣṭha yadā aśvāḥ prathamaṁ patanti tadā indro ’pi naivācalo bhavati, tvam tu paribhramati rathena ’pi sthirabhāvena upaviṣṭaḥ ||
Wika ni Arjuna: “O pinakadakila sa mga Bharata! Ngayon ay nasasaksihan ko ang isang tunay na kakaiba at kahanga-hangang bagay: kahit nakaupo ka sa makalangit na karwaheng ito, hindi ka man lamang umuusog kahit isang hakbang mula sa iyong kinalalagyan. Tunay na lagi kong nakikita na maging si Indra, ang hari ng mga diyos, ay hindi nakaiiwas na mayanig sa sandaling unang pumapailanlang ang mga kabayo; ngunit ikaw, O palamuti ng angkan ng Kuru, ay nananatiling matatag at panatag kahit umiikot ang karwahe sa himpapawid.”
अजुन उवाच
The verse highlights steadiness (sthairya) and self-mastery: true excellence is shown not merely by possessing divine means (a celestial chariot) but by remaining inwardly unmoved amid extraordinary motion and spectacle.
Arjuna addresses a revered Kuru hero as the chariot moves through the sky. He expresses astonishment that the person remains perfectly steady on the divine chariot—more composed than even Indra is said to be when the horses first take flight.