Shloka 1
समुद्रदर्शनं दैत्यपुरोपगमनं च
Ocean Vision and Approach to the Daitya City
हि मय न () है 7 (निवातकवचयुद्धपर्व) पजञ्चषष्ट्यधिकशततमो< ध्याय: अर्जुनका गन्धमादन पर्वतपर आकर अपने भाइयोंसे मिलना वैशम्पायन उवाच ततः कदाचिटद्धरिसम्प्रयुक्तं महेन्द्रवाहं सहसोपयातम् । विद्युत्प्रभं प्रेक्ष्य महारथानां हर्षोडर्जुनं चिन्तयतां बभूव,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर किसी समय हरे रंगके घोड़ोंसे जुता हुआ देवराज इन्द्रका रथ सहसा आकाशमें प्रकट हुआ, मानो बिजली चमक उठी हो। उसे देखकर अर्जुनका चिन्तन करते हुए महारथी पाण्डवोंको बड़ा हर्ष हुआ
Vaiśampāyana uvāca: tataḥ kadāciddharisamprayuktaṃ mahendravāhaṃ sahasopayātam | vidyutprabhaṃ prekṣya mahārathānāṃ harṣo 'rjunaṃ cintayatāṃ babhūva ||
Wika ni Vaiśampāyana: Pagkaraan, sa isang pagkakataon, ang karwahe ni Mahendra (Indra), na nakayuko sa mga kabayong kulay dilaw na may bahid-berde, ay biglang lumitaw sa himpapawid, kumikislap na wari’y kidlat. Pagkakita sa maningning na karwaheng iyon, ang mga dakilang mandirigmang-karwahe na mga Pāṇḍava—na ang isip ay nakatuon kay Arjuna—ay napuno ng galak.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how righteous perseverance is often accompanied by signs of support—human solidarity (the brothers thinking of Arjuna) and divine alignment (Indra’s chariot). Ethically, it underscores steadfastness in dharma: even in hardship, one should keep faith, remain united, and recognize auspicious encouragement without becoming complacent.
During the Vana Parva context connected with Arjuna’s exploits, Indra’s chariot suddenly appears in the sky, shining like lightning. The Pāṇḍava heroes, thinking anxiously and hopefully about Arjuna, feel great joy upon seeing this sign—suggesting Arjuna’s connection with Indra and the unfolding of a divinely favored turn in events.