Arjuna meets the Lokapālas, is tested by Indra, and is led to Amarāvatī for astra-śikṣā
Indraloka-gamana
अतश्रोद्यन्तमादित्यमुपतिष्ठन्ति वै प्रजा: । ऋषयश्नापि धर्मज्ञा: सिद्धा: साध्याश्व देवता:
ataś chrodyantam ādityam upatiṣṭhanti vai prajāḥ | ṛṣayaś cāpi dharmajñāḥ siddhāḥ sādhyāś ca devatāḥ ||
Kaya nga, ang lahat ng nilalang ay marapat na sumasamba sa Araw sa kanyang pagsikat. Ang mga rishi na batid ang dharma, ang mga Siddha na ganap na, at ang mga diyos na Sādhya ay nakatindig din sa mapitagang pagdalo—pinatutunayan na ang araw-araw na paglitaw ng Araw ay isang banal na sandali na nagpapanatili ng kaayusan at tumatawag sa disiplin at matuwid na pamumuhay.
वैशम्पायन उवाच
The verse presents sunrise as a daily reaffirmation of dharma and cosmic order: even sages and celestial beings honor the rising Sun, implying that disciplined reverence and gratitude for sustaining forces is itself a righteous practice.
Vaiśampāyana states that at the Sun’s rising, all beings—along with dharma-knowing ṛṣis, Siddhas, and Sādhya deities—stand in worshipful attendance, highlighting the universal sanctity of the Sun’s daily ascent.