इन्द्रस्य पाण्डवैः समागमः
Indra’s Meeting with the Pāṇḍavas
तैश्नतुर्भिमहेष्वासैर्गिरिशुड्रमशो भत । लोकपालैर्महाभागैर्दिवं देववरैरिव,जैसे महान् भाग्यशाली देवश्रेष्ठ इन्द्र आदि लोकपालोंके द्वारा स्वर्गलोककी शोभा होती है, उसी प्रकार उन चार महाधनुर्धर बन्धुओंसे उस समय वह पर्वत-शिखर सुशोभित हो रहा था
taiś caturbhir maheṣvāsair giriśṛṅgram aśobhat | lokapālair mahābhāgair divaṁ deva-varair iva ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Noon, ang tuktok ng bundok ay nagningning sa ganda dahil sa apat na makapangyarihang mamamanang magkakapatid—gaya ng langit na pinapalamutian ng mararangal na Lokapāla, ang mga tagapangalaga ng mga daigdig, na pinakadakila sa mga diyos. Ipinahihiwatig ng taludtod na ang tunay na kahusayan at disiplinadong lakas ay nakapagbibigay-dangal sa isang pook, kapag taglay ang dangal at hindi kapalaluan.
वैशम्पायन उवाच
The verse conveys that disciplined excellence—especially when aligned with noble conduct—naturally brings honor and beauty to its surroundings, just as righteous cosmic rulers adorn heaven by their presence.
The narrator describes a mountain summit appearing splendid because four great archers are present there, comparing their effect to the splendor heaven gains from the presence of the world-guardians such as Indra.