Shloka 713
अर्जुनागमनम्
Arjuna’s Arrival and Reunion on the Sacred Mountain
तरसा चाभिदुद्राव मणिमन्तं महाबलम् | शक्तिकी गहरी चोट लगनेसे महान धनुर्धर एवं अत्यन्त पराक्रमी कुन्तीकुमार भीमके नेत्र क्रोधसे व्याकूल हो उठे और उन्होंने एक ऐसी गदा हाथमें ली जो शत्रुओंका भय बढ़ानेवाली थी। उसके ऊपर सोनेके पत्र जड़े थे। वह सारी-की-सारी लोहेकी बनी हुई और शत्रुओंको नष्ट करनेमें समर्थ थी। उसे लेकर भीमसेन विकट गर्जना करते हुए बड़े वेगसे महाबली मणिमान्की ओर दौड़े
Vaiśampāyana uvāca | tarasā cābhidudrāva maṇimantaṃ mahābalam |
Wika ni Vaiśampāyana: Sa biglang bilis ay sumugod siya nang tuwid kay Maṇimān, ang makapangyarihan. Nang tamaan nang mabigat ng śakti, si Bhīma—anak ni Kuntī, dakilang mamamana at sukdulang matapang—ay nag-alab ang mga mata sa poot. Dinampot niya ang isang nakapanghihilakbot na pamalo (mace) na lalo pang nagpapayanig sa takot ng mga kaaway, may baluting ginto, lubos na yari sa bakal at angkop sa pagwasak ng kalaban. Umungal nang mabagsik si Bhīmasena at buong lakas na sumalakay kay Maṇimān.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how anger can surge from injury and insult, yet within the epic’s kṣatriya framework it is channeled into decisive confrontation with an enemy. It implicitly warns that wrath is powerful and contagious, and that martial duty demands controlled, purposeful action rather than blind rage.
After being struck by a śakti, Bhīma becomes enraged, takes up a gold-plated iron mace, roars fiercely, and charges at the mighty Maṇimān with great speed.