अर्जुनागमनम्
Arjuna’s Arrival and Reunion on the Sacred Mountain
चित्रा विविधवर्णाभ श्षित्रमञज्जरिधारिण: । अचिन्त्या विविधास्तत्र ट्रमा: परमशोभिन:,वहाँके अत्यन्त शोभाशाली विविध वृक्ष नाना प्रकारकी कान्तिसे प्रकाशित हो रहे थे। उनकी मज्जरियाँ विचित्र दिखायी देती थीं। वे सब-के-सब और अकथनीय जान पड़ते थे। भरतश्रेष्ठ भीमने राक्षसराज कुबेरके उस स्थानको नाक समुदायसे सुशोभित तथा विचित्र मालाओंसे विभूषित देखा
vaiśampāyana uvāca | citrā vividhavarṇābhāḥ kṣitram añjaridhāriṇaḥ | acintyā vividhās tatra drumāḥ paramaśobhinaḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Doon, ang mga punong-kahoy na napakaganda at sari-sari ang uri ay kumikislap sa iba’t ibang kulay. Ang kanilang mga kumpol ng bulaklak at bunga ay kahanga-hanga at kapansin-pansin. Ang lahat ay wari’y lampas sa karaniwang paglalarawan. Kaya si Bhīma, ang pinakamainam sa angkan ng Bhārata, ay nasilayan ang lupain ni Kubera, panginoon ng mga Yakṣa—pinalamutian ng mga pulutong ng Nāga at ginayakan ng mga kamangha-manghang garland—na nagniningning sa isang karangyaang di-makamundo na nagpapakumbaba sa pananalita ng tao at nag-aanyaya ng mapitagang pananahimik sa harap ng banal na kaayusan ng daigdig.
वैशम्पायन उवाच
The verse cultivates awe (vismaya) and humility: some aspects of the cosmos—especially divine or semi-divine realms—are described as 'acintya' (beyond thought), reminding the listener to approach such power and beauty with reverence and self-restraint rather than possession or pride.
Vaiśampāyana narrates Bhīma’s sight of Kubera’s splendid region: multicolored, extraordinarily beautiful trees with remarkable clusters of blossoms/fruits, and an area adorned by Nāga hosts and garlands—signaling that the Pāṇḍavas have reached a wondrous, otherworldly domain.