अर्जुनागमनम्
Arjuna’s Arrival and Reunion on the Sacred Mountain
विलासिनीभिरत्यर्थ नृत्यन्तीभि: समन्ततः । वायुना धूयमानाभि: पताकाभिरलंकृतम्,उस भवनमें सब ओर कितनी ही विलासिनी अप्सराएँ नृत्य कर रही थीं और हवासे फहराती हुई पताकाएँ उस भवनका अलंकार बनी हुई थीं
vilāsinībhir atyarthaṁ nṛtyantībhis samantataḥ | vāyunā dhūyamānābhis patākābhir alaṅkṛtam ||
Sabi ni Vaiśaṃpāyana: Ang mansiyon ay pinalamutian sa bawat panig ng mga marikit na apsara na masiglang sumasayaw; at ang mga bandilang inuuga ng hangin at nagpapaypay ay nagsilbing palamuti nito—isang larawang nakakasilaw na naglalarawan ng mapang-akit at nakabibitag-sa-dama na kapaligiran sa paligid ng tagpo.
वैशम्पायन उवाच
The verse primarily paints a scene of opulence and sensory charm; ethically, such imagery often functions in the Mahābhārata as a reminder that dazzling pleasures can captivate the mind and become obstacles to steadiness, restraint, and dharmic clarity.
Vaiśaṃpāyana describes a splendid mansion: dancers perform all around, and wind-tossed banners decorate the building, emphasizing a festive, alluring atmosphere.