Saubha-ākhyāna: Śālva’s Approach and the Fortification of Dvārakā (सौभाख्यानम्—द्वारकायाः सुरक्षाविधानम्)
अभिफपन्नस्तु राजेन्द्र साम्बो वृष्णिकुलोद्वह: । वेगं वेगवतो राजं॑स्तस्थौ वीरो विधारयन्,राजेन्द्र! वृष्णिवेंशका भार वहन करनेवाला वीर साम्ब वेगवान्के वेगको सहन करते हुए धैर्यपूर्वक उसका सामना करने लगा
abhipannas tu rājendra sāmbo vṛṣṇikulodvahaḥ | vegaṁ vegavato rājaṁs tasthau vīro vidhārayan ||
O hari, si Sāmba—ang bayani at pangunahing haligi ng angkan ng Vṛṣṇi—bagaman napipisil nang matindi, ay nanatiling nakatindig. Tinitiis niya nang may matatag na pagpipigil ang bugso ng lakas ng mabilis na kalaban at hinarap iyon nang hindi umurong.
वायुदेव उवाच
The verse highlights disciplined courage: true heroism is not mere aggression but the capacity to endure an opponent’s force with steadiness and self-control, remaining firm in one’s duty even when pressured.
Vāyudeva describes Sāmba being assailed and yet standing his ground. Sāmba, praised as an eminent Vṛṣṇi, withstands the momentum of a swift adversary and confronts it calmly rather than retreating.