Shloka 10
Saubha-ākhyāna: Śālva’s Approach and the Fortification of Dvārakā (सौभाख्यानम्—द्वारकायाः सुरक्षाविधानम्)
ते रथैर्दशिता: सर्वे विचित्राभरणध्वजा: । संसक्ता: शाल्वराजस्य बहुभियोंधपुड्भवै:,कुरुनन्दन! शाल्वराजके उस आक्रमणको वे सहन न कर सके। चारुदेष्ण, साम्ब और महारथी प्रद्युम्न--ये सब कवच, विचित्र आभूषण तथा ध्वजा धारण करके रथोंपर बैठकर शाल्वराजके अनेक श्रेष्ठ योद्धाओंके साथ भिड़ गये
te rathair daśitāḥ sarve vicitrābharaṇadhvajāḥ | saṃsaktāḥ śālvarājasya bahubhī r yodhapūgabhaiḥ, kurunandana |
Sinabi ni Vāyu: “O ligaya ng mga Kuru, silang lahat ay nasa mga karwahe, lantad ang sari-saring palamuti at mga watawat, at sumuong upang makipagsagupaan sa mga hukbo ni Haring Śālva—sa maraming nakapanghihilakbot na pangkat ng mandirigma. Hindi nila matiis ang pagsalakay ni Śālva; kaya sina Cārudeṣṇa, Sāmba, at si Pradyumna, ang dakilang mandirigmang karwahe, na nakabaluti at maringal ang bihis, ay sumakay sa kanilang mga karwahe at hinarap ang pinakamahuhusay na mandirigma ni Śālva sa labanan.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage highlights kṣatriya-dharma: when faced with an unjust or overwhelming assault, capable warriors should not collapse into fear but organize themselves, take up proper arms, and confront aggression with disciplined courage.
Vāyu describes a battle scene: warriors mounted on chariots with banners and ornaments engage the king of Śālva’s many elite fighters. Specifically, Cārudeṣṇa, Sāmba, and Pradyumna, armoured and on chariots, clash with Śālva’s foremost warriors after being unable to tolerate his attack.