Shloka 1
Saubha-ākhyāna: Śālva’s Approach and the Fortification of Dvārakā (सौभाख्यानम्—द्वारकायाः सुरक्षाविधानम्)
#:732..8 #::3::7 () है रे 7-3 - श्रुतश्रवा शिशुपालकी माताका नाम है। यह वसुदेवजीकी बहिन थी। घोडशो< ध्याय: शाल्वकी विशाल सेनाके आक्रमणका यादवसेनाद्वारा प्रतिरोध, साम्बद्धारा क्षेमवृद्धिकी पराजय, वेगवान्का वध तथा चारुदेष्णद्वारा विविन्ध्य दैत्यका वध एवं प्रद्युम्नद्वारा सेनाको आश्वासन वायुदेव उवाच तां तूपयातो राजेन्द्र शाल्व: सौभपतिस्तदा । प्रभूतनरनागेन बलेनोपविवेश ह,भगवान् श्रीकृष्ण कहते हैं--राजेन्द्र! सौभ विमानका स्वामी राजा शाल्व अपनी बहुत बड़ी सेनाके साथ, जिसमें हाथीसवारों तथा पैदलोंकी संख्या अधिक थी, द्वारकापुरीपर चढ़ आया और उसके निकट आकर ठहरा
vāyudeva uvāca | tāṃ tūpayāto rājendra śālvaḥ saubhapatis tadā | prabhūta-nara-nāgena balenopaviveśa ha ||
Wika ni Vāyudeva: “O hari, nang panahong iyon si Śālva, ang panginoon ng lumilipad na lungsod na Saubha, ay sumalakay sa pook na yaon. Taglay ang napakalaking hukbo—sagana sa mga kawal na naglalakad at mga elepanteng pandigma—lumapit siya sa Dvārakā at nagkampo sa malapit.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical gravity of aggression: a powerful ruler mobilizes overwhelming force and threatens a city. It sets up reflection on kṣatriya duty, the protection of communities, and the consequences of unchecked hostility.
Vāyudeva narrates that King Śālva, who commands the Saubha (aerial city/vehicle), marches with a large army rich in infantry and elephants, approaches Dvārakā, and establishes a nearby camp—initiating the assault context.