Shloka 7
Kubera’s Arrival and the Disclosure of Agastya’s Curse
Vaiśaṃpāyana–Janamejaya Narrative
स भीमसेने निष्क्रान्ते मृगयार्थमरिन्दम । घटोत्कचं सानुचरं दृष्ट्वा विप्रद्रुतं दिश:,शत्रुसूदन! हिंसक पशुओंको मारनेके लिये भीमसेनके आश्रमसे बाहर चले जानेपर उस राक्षसने देखा कि घटोत्कच अपने सेवकोंसहित किसी अज्ञात दिशाको चला गया, लोमश आदि महर्षि ध्यान लगाये बैठे हैं तथा दूसरे तपोधन स्नान करने और फूल लानेके लिये कुटियासे बाहर निकल गये हैं, तब उस दुष्टात्माने विशाल, विकराल एवं भयंकर दूसरा रूप धारण करके पाण्डवोंके सम्पूर्ण अस्त्र-शस्त्र, द्रौपदी तथा तीनों पाण्डवोंको भी लेकर वहाँसे प्रस्थान कर दिया। उस समय पाण्डु-कुमार सहदेव प्रयत्न करके उस राक्षसकी पकड़से छूट गये और पराक्रम करके म्यानसे निकली हुई अपनी तलवारको भी उससे छुड़ा लिया। फिर वे महाबली भीमसेन जिस मार्गसे गये थे, उधर ही जाकर उन्हें जोर-जोरसे पुकारने लगे
sa bhīmasene niṣkrānte mṛgayārtham arindama | ghaṭotkacaṃ sānucaraṃ dṛṣṭvā vipradrutaṃ diśaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang si Bhīmasena ay lumabas sa āśrama upang manghuli at pumatay ng mababangis na hayop, ang rākṣasa—O tagapagpabagsak ng mga kaaway—nang makita si Ghaṭotkaca na lumisan kasama ang kaniyang mga tauhan sa di-mabatid na dako, ay sinamantala ang sandali. Habang ang mga pantas na gaya ni Lomaśa ay nakalubog sa pagninilay at ang ibang mga asceta ay lumabas upang maligo at mamitas ng mga bulaklak, ang masamang nilalang na iyon ay nag-anyong muli—malaki, baluktot, at nakapanghihilakbot—at tinangay ang lahat ng sandata ng mga Pāṇḍava, pati si Draupadī at ang tatlong kapatid na Pāṇḍava mula roon. Si Sahadeva naman, sa matinding pagpupunyagi, ay nakawala sa pagkakahawak ng rākṣasa at, sa tapang, nabawi rin ang kaniyang espadang nahugot na sa kaluban; saka siya tumakbo sa landas na dinaanan ni Bhīma at malakas na sumigaw upang tawagin si Bhīmasena.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical need for vigilance and responsible protection: when guardians are absent and attention is relaxed, wrongdoing exploits the gap. It also commends Sahadeva’s presence of mind—freeing himself and securing his weapon—showing that courage and preparedness are forms of dharma in moments of sudden danger.
Bhīma leaves the hermitage to hunt harmful animals. Ghaṭotkaca is away with his attendants, and the sages are either meditating or occupied elsewhere. An opportunistic rākṣasa takes a terrifying form and abducts Draupadī, three Pāṇḍavas, and their weapons. Sahadeva escapes the grip, retrieves his drawn sword, and runs after Bhīma’s route, shouting to summon him.