न्यवारयत् तौ प्रहसन् कुन्तीपुत्रो वृकोदर: । शक्तोहं राक्षसस्येति प्रेक्षध्वमिति चाब्रवीत्,परंतु कुन्तीकुमार भीमसेनने हँसकर उन दोनोंको रोक दिया और कहा--“मैं अकेला ही इस राक्षसके लिये पर्याप्त हूँ। तुमलोग चुप-चाप देखते रहो”
nyavārayat tau prahasan kuntīputro vṛkodaraḥ | śakto'haṃ rākṣasasye'ti prekṣadhvam iti cābravīt ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Tumawa si Bhīma—anak ni Kuntī, si Vṛkodara na “may tiyan ng lobo”—at pinigil ang dalawa, saka nagsabi: “Ako lamang ay sapat na para sa rākṣasa na ito. Manahimik kayo at manood.” Itinatampok ng sandaling ito ang mapagkalingang paninindigan at tiwala ni Bhīma, habang inaako niya ang pananagutan upang ilayo sa panganib ang kanyang mga kasama.
वैशम्पायन उवाच
A capable person should take responsibility to protect others when danger arises, combining courage with restraint—Bhīma prevents others from rushing in and assumes the risk himself.
As a rākṣasa threat approaches, Bhīma laughs confidently, restrains two companions from intervening, and tells them to stand aside and watch because he alone is sufficient to face the demon.