Rājarṣi-samāgamaḥ — Yudhiṣṭhirasya Dharma-parīkṣā ca
Meeting the Royal Sage and a Dharmic Audit
निर्घातश्चाभवद् भीमो भीमे विक्रममास्थिते । चचाल पृथिवी चापि पांसुवर्ष पपात च,जिस समय भीम राक्षसोंके साथ युद्धमें भारी पराक्रम दिखा रहे थे, उस समय पृथ्वी हिलने लगी, आकाशमें भीषण गर्जना होने लगी और धूलकी वर्षा आरम्भ हो गयी
nirghātaś cābhavad bhīmo bhīme vikramam āsthite | cacāla pṛthivī cāpi pāṃsuvarṣa papāta ca ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang si Bhīma—nakapanghihilakbot sa lakas—ay tumindig sa mabangis na kagitingan sa labanan laban sa mga rākṣasa, lumitaw ang mga masamang palatandaan: umalingawngaw ang nakatatakot na dagundong, yumanig ang lupa, at nagsimulang bumuhos ang ulan ng alikabok. Ipinahihiwatig ng tagpong ito na ang pambihirang puwersa at marahas na sagupaan ay sinasalamin ng pagkagambala ng kalikasan, tanda ng bigat ng sandaling iyon.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the epic motif that intense, unrighteous or extraordinary violence is accompanied by ominous natural disturbances. It frames Bhīma’s overwhelming force as an event of grave moral and cosmic weight, reminding readers that actions—especially in war—reverberate beyond the battlefield.
As Bhīma displays tremendous prowess in combat with the rākṣasas, the environment reacts with portents: a terrifying rumble is heard, the earth shakes, and dust falls like rain—signaling the ferocity and significance of the clash.