Shloka 30
तस्यामेव नलिन्यां तु विजहुरमरोपमा: । एतस्मिन्नेव काले तु प्रगृहीतशिलायुधा:,“यदि मेरा प्रिय करना चाहते हो तो फिर ऐसा काम न करना।” भीमसेनको ऐसा उपदेश देकर उन्होंने पूर्वोक्त सौगन्धिक कमल ले लिये और वे देवोपम पाण्डव उसी सरोवरके तटपर इधर-उधर भ्रमण करने लगे। इसी समय शिलाओंको आयुधरूपमें ग्रहण किये, बहुत-से विशालकाय उद्यानरक्षक वहाँ प्रकट हो गये। भारत! उन्होंने धर्मराज युधिष्ठिर, महर्षि लोमश, नकुल-सहदेव तथा अन्यान्य श्रेष्ठ ब्राह्मणोंको विनयपूर्वक नतमस्तक होकर प्रणाम किया। फिर धर्मराज युधिष्ठिरने उन्हें सान्त्वना दी। इससे वे निशाचर (राक्षस) प्रसन्न हो गये। तदनन्तर वे कुरुप्रवर पाण्डव धनाध्यक्ष कुबेरकी जानकारीमें कुछ कालतक वहाँ आनन्दपूर्वक टिके रहे और गन्धमादन पर्वतके शिखरोंपर अर्जुनके आगमनकी प्रतीक्षा करते रहे
tasyām eva nalinyāṁ tu vijahur amaropamāḥ | etasminn eva kāle tu pragṛhīta-śilāyudhāḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa mismong lawa na hitik sa mga lotus, ang mga Pāṇḍava—maningning na tila mga diyos—ay naglibang at naglakad-lakad sa pampang. Ngunit sa sandaling iyon din, lumitaw ang maraming dambuhalang bantay ng hardin, tangan ang mga bato bilang sandata—isang biglang paalala na kahit sa lugar ng ganda at pamamahinga, nararapat pa ring magtimpi at igalang ang makatarungang pagbabantay.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in moments of enjoyment, dharma requires restraint and respect for what is protected or owned; the sudden appearance of guards signals that beauty and desire must be governed by lawful conduct and consideration for guardianship.
The Pāṇḍavas are lingering and roaming near a lotus-filled lake; at that very moment, formidable guards appear, armed with stones, setting up a potential confrontation and marking a shift from leisure to the consequences of entering a guarded domain.