अध्याय १४९ — हनूमतो महद्रूपदर्शनं तथा धर्म-नीति-उपदेशः
Hanūmān’s Vast Form and Instruction on Dharma–Statecraft
तेन तस्याभवत् सख्यं राघवस्य महात्मन: । स हत्वा वालिन राज्ये सुग्रीवमभिषिक्तवान्,वहाँ सुग्रीवके साथ महात्मा श्रीरघुनाथजीकी मित्रता हो गयी। तब उन्होंने वालीको मारकर किष्किन्धाके राज्यपर सुग्रीवका अभिषेक कर दिया
tena tasyābhavat sakhyaṃ rāghavasya mahātmanaḥ | sa hatvā vālin rājye sugrīvam abhiṣiktavān |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa pagkakatagpong iyon, nabuo ang bigkis ng pagkakaibigan sa pagitan ng dakilang-loob na si Rāghava at ni Sugrīva. Pagkaraan, matapos mapatay si Vālin, ipinagkaloob ni Rāghava ang pagluklok at paghirang kay Sugrīva bilang hari ng kaharian—isang pagbabalik ng nararapat na kaayusan at tungkuling kaalyado laban sa maling paghahari.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharma in the form of restoring rightful rule through a pledged alliance: friendship (sakhya) creates obligations, and kingship is portrayed as legitimate when it protects order and corrects wrongful domination.
Vaiśampāyana recounts that Rāma (Rāghava) becomes friends with Sugrīva; then Rāma kills Vālin and installs Sugrīva as king over the realm (the Kiṣkindhā kingship episode).