Shloka 50
भागीरथीं सुतीर्था च शीतां विमलपड्कजाम् । मणिप्रवालप्रस्तारां पादपरुपशोभिताम्,पूर्वोक्त विशाल बदरीवृक्षके समीप उत्तम तीर्थोंसे सुशोभित शीतल जलवाली भागीरथी गंगा बह रही थी, उसमें सुन्दर कमल खिले हुए थे। उसके घाट मणियों और मूँगोंसे आबद्ध थे। अनेक प्रकारके वृक्ष उसके तटप्रान्तकी शोभा बढ़ा रहे थे। वह दिव्य पुष्पोंसे आच्छादित हो हृदयके हर्षोल्लासकी वृद्धि कर रही थी। उसका दर्शन करके महात्मा पाण्डवोंने उस अत्यन्त दुर्गम देवर्षिसेवित प्रदेशमें भागीरथीके पवित्र जलमें स्थित हो परम पवित्रताके साथ देवताओं, ऋषियों तथा पितरोंका तर्पण किया। इस प्रकार प्रतिदिन तर्पण और जप आदि करते हुए वे पुरुषश्रेष्ठ कुरुकुल-शिरोमणि वीर पाण्डव वहाँ ब्राह्मणोंके साथ रहने लगे। देवताओंके समान कान्तिमान् नरश्रेष्ठ पाण्डव वहाँ द्रौपदीकी विचित्र क्रीड़ाएँ देखते हुए सुखपूर्वक रमण करने लगे
bhāgīrathīṁ sutīrthāṁ ca śītāṁ vimalapaṅkajām | maṇipravālaprastārāṁ pādaparuṣaśobhitām ||
Wika ni Ghaṭotkaca: “Doon ay umaagos ang Bhāgīrathī—malamig, dalisay, at pinalalamutian ng mahuhusay na tawiran (tīrtha)—ang tubig nito’y ginagayakan ng mga lotus na walang dungis. Ang mga pook-babaan ay nalalatagan ng mga hiyas at korales, at ang mga pampang ay pinapaganda ng sari-saring punò.” Sa banal at mahirap marating na lupain na dinadalaw ng mga banal na pantas, nagalak ang mga Pāṇḍava sa pagtanaw sa ilog; tumindig sila sa sagradong tubig nito at, sa sukdulang kalinisan, naghandog ng tarpaṇa sa mga diyos, sa mga ṛṣi, at sa mga ninuno. Kaya’t sa araw-araw na tarpaṇa at japa, ang mga bayaning Pāṇḍava—hiyas ng angkan ng Kuru—ay nanirahan doon kasama ng mga brāhmaṇa, namumuhay nang masaya habang pinagmamasdan ang iba’t ibang paglalaro ni Draupadī.
घटोत्कच उवाच
Educational Q&A
The passage highlights tīrtha-dharma: approaching sacred places with inner and outer purity, honoring the three recipients of reverence—devas, ṛṣis, and pitṛs—through tarpaṇa and disciplined practice (japa). It frames ritual not as display but as daily, steady conduct that sustains gratitude, humility, and continuity with tradition.
Ghaṭotkaca describes the Bhāgīrathī (Gaṅgā) as cool, pure, lotus-filled, and ornamented with gem-like banks. The Pāṇḍavas then bathe and stand in the river to perform tarpaṇa for gods, sages, and ancestors, continuing daily japa and rites while dwelling there with brāhmaṇas, enjoying a peaceful interval and observing Draupadī’s playful diversions.