Shloka 24
सौगन्धिकपुष्पप्रसङ्गः — The Saugaṇdhika Lotus and Bhīma’s Approach to Hanūmān
सुसमीकृतभूभागे स्वभावविहिते शुभे । जातां हिममृदुस्पर्शे देशेषपहतकण्टके,उस प्रदेशमें डॉस और मच्छरोंका नाम नहीं था। फल-मूल और जलकी बहुतायत थी। वहाँकी भूमि हरी-हरी घाससे ढकी हुई थी। देवता और गन्धर्व वहाँ वास करते थे। उस प्रदेशका भूभाग स्वभावतः समतल और मंगलमय था। उस हिमाच्छादित भूमिका स्पर्श अत्यन्त मृदु था। उस देशमें काँटोंका कहीं नाम नहीं था। ऐसे पावन प्रदेशमें वह विशाल बदरी वृक्ष उत्पन्न हुआ था
susamīkṛtabhūbhāge svabhāvavihite śubhe | jātāṃ himamṛdusparśe deśeṣv apahatakaṇṭake ||
Sinabi ni Ghaṭotkaca: Sa mapalad na lupain na iyon, ang lupa ay likas na pantay at maayos ang pagkakapantay; ang ibabaw na pinalamig ng niyebe ay napakalambot sa haplos, at sa mga pook na iyon ay ganap na walang tinik. Ipinahihiwatig ng paglalarawang ito ang isang dalisay at di-nananakit na tirahan—isang moral na kabaligtaran ng marahas o malupit na mga lupain—na angkop sa paninirahan ng mga banal at mararangal, at sa pagsibol ng sagradong paglago.
घटोत्कच उवाच