Shloka 59
Gandhamādana-praveśa and the Sudden Storm (गन्धमादनप्रवेशः — चण्डवातवर्षवर्णनम्)
ब्रह्मोवाच हन्त गच्छत भद्रं वो नन्दने पश्यत स्थितम् | एषोअत्र भगवान् श्रीमान् सुपर्ण: सम्प्रकाशते,ब्रह्माजीनी कहा--देवताओ! बड़े हर्षकी बात है, जाओ। तुम्हारा कल्याण हो। भगवान् नन्दनवनमें विराजमान हैं। वहीं उनका दर्शन करो। उस वनके निकट ये स्वर्णके समान सुन्दर रोमवाले परम कान्तिमान् विश्वभावन भगवान् श्रीविष्णु वाराहरूपसे प्रकाशित हो रहे हैं। भूतलका उद्धार करते हुए वे प्रलयकालीन अग्निके समान उद्धासित होते हैं
brahmovāca hanta gacchata bhadraṁ vo nandane paśyata sthitam | eṣo 'tra bhagavān śrīmān suparṇaḥ samprakāśate ||
Wika ni Brahmā: “Halina—humayo kayo; nawa’y sumainyo ang kabutihang-palad. Sa Nandana (ang makalangit na gubat ni Indra), masdan ninyo Siya habang nakatindig na hayag. Dito nga, ang Mapalad na Panginoon—maluwalhati at maningning—ay nagpapakita bilang makapangyarihang Suparṇa (ang banal na may pakpak).”
लोमश उवाच
Educational Q&A
When the divine becomes manifest, the proper response is prompt, auspicious action grounded in reverence—moving toward darśana rather than remaining in doubt or delay.
Brahmā urges the gods to go to Nandana and behold the Lord, who is visibly manifesting in a radiant, winged (suparṇa) form—an announcement of divine presence and protection within the heavenly setting.