Dhanañjaya-viraha-śoka and the Resolve to Enter Gandhamādana (धनंजय-विरह-शोकः गन्धमादन-प्रवेश-संकल्पश्च)
विशाला बदरी यत्र नरनारायणाश्रम: । त॑ सदाध्युषितं यक्षैद्रेक्ष्यामो गिरिमुत्तमम्,गन्धमादन वही है, जहाँ विशाल बदरीका वृक्ष और भगवान् नर-नारायणका आश्रम है; उस उत्तम पर्वतपर सदा यक्षणण निवास करते हैं; हमलोग उसका दर्शन करेंगे। इसके सिवा, राक्षसोंद्वारा सेवित कुबेरकी सुरम्य पुष्करिणी भी है जहाँ हमलोग भारी तपस्या करते हुए पैदल ही चलेंगे
yudhiṣṭhira uvāca |
viśālā badarī yatra nara-nārāyaṇāśramaḥ |
taṃ sadādhyuṣitaṃ yakṣair drakṣyāmo girim uttamam |
gandhamādanaṃ caiva |
Wika ni Yudhiṣṭhira: “Naroon ang malaking punong Badarī (jujube), kung saan naroroon ang ashram nina Nara at Nārāyaṇa. Masisilayan natin ang dakilang bundok na iyon, na laging tinitirhan ng mga Yakṣa—pati ang Gandhamādana.”
युधिछिर उवाच
The verse emphasizes dharmic travel as pilgrimage: seeking holy vision (darśana) of sacred sites and exemplars like Nara-Nārāyaṇa, and accepting hardship with discipline rather than pursuing power or pleasure.
Yudhiṣṭhira describes the destination of their forest journey: the region of Badarī with the hermitage of Nara and Nārāyaṇa, and the supreme mountain Gandhamādana, said to be continually inhabited by Yakṣas.