कैलास-श्वेतगिरि-प्रवेशवर्णनम्
Approach to Śveta Mountain and Kailāsa; Lomāśa’s Warnings and Protective Instructions
कैलास: पर्वतो राजन् षड्योजनसमुच्छित: । यत्र देवा समायान्ति विशाला यत्र भारत,राजन्! उधर छ: योजन ऊँचा कैलासपर्वत दिखायी देता है जहाँ देवता आया करते हैं। भारत! उसीके निकट विशालापुरी (बदरिकाश्रमतीर्थ) है
Kailāsaḥ parvato rājan ṣaḍyojanasamucchitaḥ | yatra devā samāyānti viśālā yatra bhārata ||
Wika ni Lomaśa: “O Hari, naroon ang Bundok Kailāsa, na tumataas nang anim na yojana. Doon nagtitipon ang mga diyos. At sa malapit, O Bhārata, naroon ang dakilang lungsod na Viśālā—ang banal na pook na kaugnay ng Badarikāśrama.”
लोगश उवाच
The passage frames pilgrimage as a dharmic practice: sacred places are described not merely as geography but as moral-spiritual landscapes where divine presence is remembered, encouraging reverence, restraint, and inner purification.
Lomasa, guiding Yudhiṣṭhira during the forest pilgrimage, points out Mount Kailāsa—described as a divine gathering place—and indicates the nearby sacred locality called Viśālā, associated in the note with the Badarikāśrama tīrtha.